Slechte drugs en bestofte danspasjes
Op 1 dec 2008 door Paul Wille
Het is een fenomeen dat onwaarschijnlijk veel - als u mij, een 59-jarig parlementair toelaat - zegt over het uitgaanspatroon van de jongere generaties.
Aangezien dergelijke mega events mij steeds buitengewoon geïntrigeerd hebben, sprak ik deze week met een aantal jongeren, van verschillende pluimage, over het hoe en het waarom van deze hoogmis van de 'boenkeboenke'. Mijn expertise inzake twist, rock-'n-roll en bebop staat bij sommige collega's en vrienden bekend, dus een terechte vraag aan deze jongeren was dan ook of ik in mijn beleving van deze muziek met dergelijke bestofte danspasjes niet te vaak gepest zou worden of nare contacten zou hebben met de danscensuur. "Mijnheer Wille, zelfs u zou technodansen met een beetje X (lees eks) op". "Excuseer?". "Xtc, iedereen pakt daar." "Excuseer jongeman?"
De drugsstatistieken zijn altijd vrij rijkelijk gestrooid na I Love Techno en zijn dus, vergeef me mijn cynisme, een rijk startpunt tot actualisering van het debat. Sommige cijfers stellen op het eerste zicht gerust. 42 mensen betrapt met drugs van wie 5 buitenlanders met extreme hoeveelheden, 52 gram cocaïne, 39,4 gram cannabis, 26 gram speed en 160 chauffeurs gepakt op positief rijden. Blijkbaar toch niet zo'n drugsexploot waar het bekend voor staat? Nu goed, iedereen kent ondertussen het zerotolerancebeleid van de daar aanwezige 300 agenten. Ik herinner mij journaalbeelden vorig jaar van tafels, omringd door trotse agenten, die bulkten van geconfisceerde drugs, die men net voor of in de toegangsruimte uit schrik de grond opgooit.
Hoe meer ik las, hoe meer significante cijfers ik tegenkwam. Van de meer dan 201 personen, een peulschil, één procent van de 18.000 bezoekers die de spoorwegpolitie op de trein naar Gent begeleidde, had maar liefst 119 personen drugs op zak. Je moet niet veel van statistiek kennen om daarbij de wenkbrauwen te fronsen. In een andere krant las ik dat maar liefst 465 trips lsd geconfisceerd werden, een hallucinogene drug die dateert uit mijn uitgaansperiode. Uit gesprekken met een andere jongere hoorde ik hoe gemakkelijk je wel aan partydrugs geraakt op dergelijke hyperparty's en in megadancings, met een schijnbaar ongeëvenaarde assertiviteit
van gebruikers en dealers op I Love Techno.
Kijk, ik ben een progressief liberaal, het laatste wat ik wil is ondanks mijn persoonlijke aversie ten aanzien van synthetische partydrugs met het moraliserend vingertje de lucht in zwaaien. Waar ik me evenwel zorgen over maak, is de kwaliteit van het gigantische aanbod cocaïne en op MDMA gebaseerde partydrugs zoals xtc. Uit cijfers die ik van verschillende verenigingen en onderzoeksgroepen kreeg, blijkt dat cocaïne systematisch versneden wordt, met de soms onwaarschijnlijke troep die daarbij gebruikt wordt. Bij xtc steekt er vaak te veel (tot meer dan het dubbele) van het actieve bestanddeel MDMA in, of het wordt vervangen door een ongezonder surrogaat. Wat ik wel wil, is een groeiend pragmatisme ten aanzien van de maatschappelijke realiteit dat synthetische designerdrugs en cocaïne duidelijk weer in de lift zitten.
Uit een studie naar het gebruik van cocaïne bij 800 jongeren op festivals en in dancings bleek in 2003 dat 11,3 procent cocaïne gebruikte en in 2007 maar liefst 17,1 procent. Wat mij grote zorgen baart, is het risico daarbij voor de gezondheid van de gebruikers. Cocaïne, met tegenwoordig een pijnlijk misleidend goed imago, boert kwalitatief flink achteruit. In 2005 stak er gemiddeld 62 procent pure cocaïne in een gram, een jaar later was dit slechts 52 procent. De troep die labo's in coke vinden is soms huiveringwekkend.
Jaren geleden polste ik in een parlementaire vraag bij toenmalig minister van Justitie Onkelinx naar de opportuniteit en de bereidheid om basisvoorzieningen, van pillentesters tot mobiele labo's, in
megadancings en op hyperfestivals te verplichten. Het enthousiasme was toen groot, de resultaten schaars. Her en der zien we preventie- en sensibilisatieposten waarvan ik hun ontradende boodschap steun, maar die volstaan niet meer om de gezondheid van onze jonge feestvierders te waarborgen. Ook de opvang van Eerste Hulp bij Drugsincidenten in het uitgaan (EHBDu), een opleiding die de Vereniging voor Alcohol en Drugsproblemen (VAD) aanbiedt, is een onontbeerlijke maatregel, maar een die enkel zijn nut heeft als het fout gegaan is. Toegegeven: lokale, kleinschalige drugstesten verplichten is niet evident. Ze zijn allesbehalve betrouwbaar,
sporen bepaalde stoffen niet op en men hangt sterk af van de goodwill van uitbaters of organisatoren. Bovendien bestaat het perverse neveneffect dat sommige dealers ter plekke publiciteit genieten met hun spul.
Toch weet ik dat van de tien gebruikers er zeven à acht hun partydrugs voor het uitgaan kopen. Het merendeel zelfs dagen op voorhand. In Brussel bestaat de mogelijkheid om via de organisatie 'Modus Fiesta' partydrugs gratis te laten testen. Een pak Europese landen staat in het testen al mijlenver. In Vlaanderen is er geen enkele mogelijkheid om dit te doen. De Vlaamse politiek kan hier echt niet langer aan voorbijgaan omdat het om verboden producten gaat. De mogelijkheid tot zinvol testen van deze producten moet er komen. Deze zwarte vlek op een Vlaams progressief gezondheidsbeleid moet er dringend uit.
Aangezien dergelijke mega events mij steeds buitengewoon geïntrigeerd hebben, sprak ik deze week met een aantal jongeren, van verschillende pluimage, over het hoe en het waarom van deze hoogmis van de 'boenkeboenke'. Mijn expertise inzake twist, rock-'n-roll en bebop staat bij sommige collega's en vrienden bekend, dus een terechte vraag aan deze jongeren was dan ook of ik in mijn beleving van deze muziek met dergelijke bestofte danspasjes niet te vaak gepest zou worden of nare contacten zou hebben met de danscensuur. "Mijnheer Wille, zelfs u zou technodansen met een beetje X (lees eks) op". "Excuseer?". "Xtc, iedereen pakt daar." "Excuseer jongeman?"
De drugsstatistieken zijn altijd vrij rijkelijk gestrooid na I Love Techno en zijn dus, vergeef me mijn cynisme, een rijk startpunt tot actualisering van het debat. Sommige cijfers stellen op het eerste zicht gerust. 42 mensen betrapt met drugs van wie 5 buitenlanders met extreme hoeveelheden, 52 gram cocaïne, 39,4 gram cannabis, 26 gram speed en 160 chauffeurs gepakt op positief rijden. Blijkbaar toch niet zo'n drugsexploot waar het bekend voor staat? Nu goed, iedereen kent ondertussen het zerotolerancebeleid van de daar aanwezige 300 agenten. Ik herinner mij journaalbeelden vorig jaar van tafels, omringd door trotse agenten, die bulkten van geconfisceerde drugs, die men net voor of in de toegangsruimte uit schrik de grond opgooit.
Hoe meer ik las, hoe meer significante cijfers ik tegenkwam. Van de meer dan 201 personen, een peulschil, één procent van de 18.000 bezoekers die de spoorwegpolitie op de trein naar Gent begeleidde, had maar liefst 119 personen drugs op zak. Je moet niet veel van statistiek kennen om daarbij de wenkbrauwen te fronsen. In een andere krant las ik dat maar liefst 465 trips lsd geconfisceerd werden, een hallucinogene drug die dateert uit mijn uitgaansperiode. Uit gesprekken met een andere jongere hoorde ik hoe gemakkelijk je wel aan partydrugs geraakt op dergelijke hyperparty's en in megadancings, met een schijnbaar ongeëvenaarde assertiviteit
van gebruikers en dealers op I Love Techno.
Kijk, ik ben een progressief liberaal, het laatste wat ik wil is ondanks mijn persoonlijke aversie ten aanzien van synthetische partydrugs met het moraliserend vingertje de lucht in zwaaien. Waar ik me evenwel zorgen over maak, is de kwaliteit van het gigantische aanbod cocaïne en op MDMA gebaseerde partydrugs zoals xtc. Uit cijfers die ik van verschillende verenigingen en onderzoeksgroepen kreeg, blijkt dat cocaïne systematisch versneden wordt, met de soms onwaarschijnlijke troep die daarbij gebruikt wordt. Bij xtc steekt er vaak te veel (tot meer dan het dubbele) van het actieve bestanddeel MDMA in, of het wordt vervangen door een ongezonder surrogaat. Wat ik wel wil, is een groeiend pragmatisme ten aanzien van de maatschappelijke realiteit dat synthetische designerdrugs en cocaïne duidelijk weer in de lift zitten.
Uit een studie naar het gebruik van cocaïne bij 800 jongeren op festivals en in dancings bleek in 2003 dat 11,3 procent cocaïne gebruikte en in 2007 maar liefst 17,1 procent. Wat mij grote zorgen baart, is het risico daarbij voor de gezondheid van de gebruikers. Cocaïne, met tegenwoordig een pijnlijk misleidend goed imago, boert kwalitatief flink achteruit. In 2005 stak er gemiddeld 62 procent pure cocaïne in een gram, een jaar later was dit slechts 52 procent. De troep die labo's in coke vinden is soms huiveringwekkend.
Jaren geleden polste ik in een parlementaire vraag bij toenmalig minister van Justitie Onkelinx naar de opportuniteit en de bereidheid om basisvoorzieningen, van pillentesters tot mobiele labo's, in
megadancings en op hyperfestivals te verplichten. Het enthousiasme was toen groot, de resultaten schaars. Her en der zien we preventie- en sensibilisatieposten waarvan ik hun ontradende boodschap steun, maar die volstaan niet meer om de gezondheid van onze jonge feestvierders te waarborgen. Ook de opvang van Eerste Hulp bij Drugsincidenten in het uitgaan (EHBDu), een opleiding die de Vereniging voor Alcohol en Drugsproblemen (VAD) aanbiedt, is een onontbeerlijke maatregel, maar een die enkel zijn nut heeft als het fout gegaan is. Toegegeven: lokale, kleinschalige drugstesten verplichten is niet evident. Ze zijn allesbehalve betrouwbaar,
sporen bepaalde stoffen niet op en men hangt sterk af van de goodwill van uitbaters of organisatoren. Bovendien bestaat het perverse neveneffect dat sommige dealers ter plekke publiciteit genieten met hun spul.
Toch weet ik dat van de tien gebruikers er zeven à acht hun partydrugs voor het uitgaan kopen. Het merendeel zelfs dagen op voorhand. In Brussel bestaat de mogelijkheid om via de organisatie 'Modus Fiesta' partydrugs gratis te laten testen. Een pak Europese landen staat in het testen al mijlenver. In Vlaanderen is er geen enkele mogelijkheid om dit te doen. De Vlaamse politiek kan hier echt niet langer aan voorbijgaan omdat het om verboden producten gaat. De mogelijkheid tot zinvol testen van deze producten moet er komen. Deze zwarte vlek op een Vlaams progressief gezondheidsbeleid moet er dringend uit.
Paul Wille
reacties
reactie van Bauwens op 02/12/08
man, wat hebt u een enge visie over jeugd en hun uitgangsgewoontes.
reactie van Wies op 02/12/08
Heej man, cool artikel yow, helemaal geen enge visie als je het mij vraagt. Het is pleiten voor kwaliteit en betrouwbaarheid in een materie die door anderen genegeerd wordt waardoor er een verhevigd circuit met namaak-drugs, nog vuilere ecstasy-pillen, crack en pillenpaardenmiddelencocktails ontstaat. Ik denk dat er inderdaad ruimte kan zijn voor een gecontroleerd kwalitatief gebruik. De vraag is hoe je dit organiseert zonder het gebruik aan te moedigen. Feit is dat alle kwakzalvers die nepdrug op de markt brengen, waarbij de meeste gebruikers zelfs niet weten dat het onecht is, gevaarlijke spelletjes spelen met het leven van anderen.