Er wordt volop gediscussieerd over het optrekken van het aantal plaatsen in de kinderopvang. Ellenlange wachtlijsten brengen werkende ouders te vaak in moeilijkheden. Carinne kent het probleem al sinds de start van haar zaak.
“Het tekort aan opvangplaatsen is altijd al een heikel punt geweest. Alleen wordt er nu meer aandacht aan besteed. Op dit moment ben ik volgeboekt tot begin 2011! Dat leidt tot situaties waarin mensen mij zelfs al waarschuwen wanneer ze aan kinderen denken. Vaak gaat het om ouders met kinderen die hier al verblijven en die mij expliciet durven zeggen op welk moment ze stoppen met het nemen van de pil.”

“Wekelijks krijg ik aanvragen. Het is dan ook niet altijd gemakkelijk om ouders te weigeren. Zeker als je die mensen kent of wanneer ze aan de deur staan met hun kindje in de armen. Iets wat steeds vaker gebeurt. Een telefoontje of iemand die contact zoekt via de website van Kind & Gezin is dan weer iets makkelijker om af te schepen. Ik probeer wel rekening te houden met kinderen uit een zelfde gezin.”

“Ik merk dat er heel wat plaatsen te kort zijn. Sommigen vragen zich echt af wat ze met hun kind moeten doen. Er zijn mensen die me dan zeggen dat ik de vijfde of zesde opvangplaats ben die ze opbellen zonder resultaat. Ouders denken vaak dat één extra kindje toch geen verschil zal maken, maar dat is natuurlijk niet zo.”

De omvangrijke wachtlijsten schreeuwen om een dringende oplossing. Een verhoging van 22 naar maximum 28 plaatsen in crèches zit eraan te komen. Die extra capaciteit zorgt er volgens Carinne dan wel voor dat de zaakvoerder extra personeel zal moeten aantrekken. “Een persoon dient in te staan voor zes kinderen. Dat is voor mij althans de limiet. We mogen zeven kindjes verzorgen, maar dat vind ik teveel om het goed te doen. Nog meer kinderen betekent kwaliteitsverlies.”


Moeilijkheden voor starters

Een verhoging van het aantal zelfstandige onthaalouders zou ook extra plaatsen kunnen creëren. Carinne ziet vanuit haar ervaring echter verschillende hindernissen voor starters. “Ik hoor dat veel zelfstandige onthaalouders of crèches stoppen na twee jaar. Vaak start men vanuit verkeerde vooruitzichten, terwijl het eerder raadzaam is om klein te beginnen. Als zelfstandige moet je natuurlijk zelf je plan trekken. Je ontvangt dan wel een startersmap van Kind & Gezin, maar fiscaal bekommeren die zich niet over ons. Zonder het inkomen van mijn man, die ook zelfstandige is als aannemer, zou ik dit niet kunnen volhouden. Je moet het vooral met hart en ziel doen, want rijk word je hier niet van.”

“Zelfstandige onthaalouders zijn ook gebonden aan een vaste prijs. Wie subsidies ontvangt, past zijn prijs aan naargelang het inkomen van de ouders. Daar kunnen wij echter geen rekening mee houden. Ik hou er wel van om zelf mijn prijs in te stellen. Zo kan ik ervoor zorgen dat ik niet te veel verdien, zodat ik geen extra belastingen hoef te betalen. Op die manier kan ik 15 euro per dag vragen, terwijl de gemiddelde prijs ongeveer 20 euro of meer bedraagt. Aan die prijs kunnen ook ouders een groot deel van de belastingen weer krijgen. Waarom zou ik meer vragen als ik dan meer moet afgeven? Een verhoging van de onkostenvergoeding zou ons natuurlijk wel meer ademruimte geven.”

“Al jaren wordt aan de zelfstandige kinderopvang van alles beloofd. Het lijkt soms alsof zelfstandige kinderopvang niet als een volwaardig beroep wordt aanzien. Wij verdienen veel meer waardering van de buitenwereld. Onze voldoening halen we uit het respect van de ouders. Als zelfstandige onthaalmoeder zijn wij immers bijzonder flexibel. Een uur vroeger of later kunnen wij perfect opvangen, terwijl een zaak met personeel om 18u de deuren sluit.”

“Aan de andere kant kunnen wij het ons niet veroorloven een snipperdag te nemen. Als wij ziek worden, staan ouders in de kou. Het maakt er onze job niet gemakkelijker op. Als het toch gebeurt, werk ik samen met een andere onthaalmoeder uit de buurt. Het zou goed zijn voor ons beroep indien er een soort van service zou ontwikkeld worden waarbij een pool van onthaalmoeders paraat zou kunnen staan om dat soort situaties op te lossen.”

Kinderopvang voor zelfstandigen

Carinne denkt niet alleen aan haar collega’s in de kinderopvang. Ook voor de ouders zelf en in het bijzonder voor de zelfstandigen wenst zij meer aandacht en steun in deze problematiek. “Door het plaatsgebrek zijn de opties voor ouders wel heel beperkt. Kiezen tussen een crèche, minicrèche of onthaalouder om je kinderen onder te brengen is haast onmogelijk. Je neemt wat er vrij is. Ik vind dat erg want het gaat toch om je kinderen.”

“Voor zelfstandigen is het een ramp om geschikte kinderopvang te vinden. Zij werken niet altijd tussen 7u en 18u. Er zouden voor hen initiatieven moeten komen die opvang op alternatieve uren mogelijk maakt. Zo zouden bakkers of slagers voor het openen van hun winkel hun kinderen kunnen afzetten of later op de avond komen afhalen. Hetzelfde probleem geldt voor weekendopvang. Toch bestaan er maar weinig kinderdagverblijven die hierop inspelen. Maar waarom zou je als onthaalouder vroeger openen of later sluiten als je dagvergoeding toch dezelfde blijft? Waarom stimuleren ze vrouwen om carrière te maken of als zelfstandige te beginnen, als er geen passende oplossingen zijn op vlak van kinderopvang? Opvangplaatsen die deze mensen uit de nood kunnen helpen, verdienen daarom extra steun.”

Maak je ook foto's over dit onderwerp? Stuur ze ons op!