Bron: De Morgen (U moet gewoon iedere keer Paul vervangen door Piet)


Opdoeken van 'De Eecloonaar' zorgt voor mediarel in Meetjesland
Triest einde voor oudste weekblad van het land


Het verdwijnen van De Eecloonaar, het oudste weekblad van België, veroorzaakt in het Meetjesland een kleine mediaoorlog. Vorig jaar werd het blad overgenomen door de lokale uitgever Paul De Baets, maar die kon het weekblad niet redden.

'De Eecloonaar maakte het laatste jaar een verlies van 150.000 euro. Ik heb geprobeerd om de krant te redden, maar dat zou nog jaren geduurd hebben', zucht De Baets. De vorige eigenaar, Michel De Sutter, beweert nochtans dat hij een bloeiend bedrijf achterliet.

Wie voortaan nog het oudste weekblad van België wil lezen, is er na 26 maart aan voor de moeite. De 160-jarige Eecloonaar, in de regio ook wel bekend als de 'Moniteur van het Meetjesland', zal op 15 april opgaan in zes pagina's van het plaatselijke huis-aan-huisblad Taptoe. Dat is een uitgave van Paul De Baets, die vorig jaar het bedrijf De Eecloonaar overkocht van Michel De Sutter. "Ik heb het bedrijf gekocht met de bedoeling alles door te verkopen: de gebouwen, de drukkerij en drie reclamebladen. Maar met De Eecloonaar wou ik verder gaan", zegt de uitgever.

"Ik heb de krant zelfs ingekort. Alleen bleek dat die toen nog verlieslatend was. Ik had jaarlijks 25.000 euro kosten over voor de krant, maar na een jaar bleek dat het bedrijf een financiële put had van ongeveer 150.000 euro."

Volgens De Sutter kloppen die cijfers niet. "Op het moment van de overname waren de cijfers break-even", vertelt hij. "Ik begrijp niet dat het verlies een jaar later zo groot kan zijn. Ik heb een bedrijf nagelaten, maar die diamant valt nu in stukken", doelt De Sutter op de ontmanteling die De Baets doorvoerde in het bedrijf.

Maar er is meer aan de hand. In 2008 onderhandelde de familie De Sutter met Michel Calewaert over een eventuele overname van het bedrijf. Die bleek een stroman te zijn voor De Baets, iemand aan wie De Sutter zijn bedrijf niet meer wilde doorverkopen na eerdere onderhandelingen. "Het was niet mijn bedoeling om het bedrijf te kopen. Ik wilde alleen maar weten hoe de concurrerende reclamebladen in elkaar zaten. Pas toen ik hoorde dat er geen overnemer was voor het bedrijf, ben ik in actie geschoten."

Calewaert onderhandelde daarna met de familie over de prijs, en kocht het bedrijf uiteindelijk voor een bedrag dat gelijk was aan het onroerend goed. Een week later kocht De Baets het bedrijf over. "Ik geef toe dat ik stiekem gehandeld heb, maar dat is binnen het bedrijfsleven een handelstruc.

Eigenlijk moeten ze voor mij een standbeeld oprichten omdat ik De Eecloonaar nog wilde kopen."

Naast zes pagina's in een reclameblad zal er op 15 april ook een website van De Eecloonaar gelanceerd worden. "Toch zal die de leemte niet kunnen opvullen", meent Geert Willemarck, die al zestien jaar aan het roer van de krant staat. Volgens de hoofdredacteur is dat helemaal niet de bedoeling. "We gaan voor een totaal nieuwe aanpak met kortere en flitsendere berichten, zonder de lange dossiers die we vroeger schreven. Al is er wel de mogelijkheid om die op de website te zetten."

Groot gemis
Over één zaak is iedereen het roerend eens: het verdwijnen van De Eecloonaar zal een groot gemis zijn in het Meetjesland. Paul Van De Woestijne, die in 1999 een boek schreef over het weekblad en al meer dan vijftig jaar trouwe lezer is, meent dat de aanpak van de vorige eigenaars hemelsbreed verschilde.
"Michel De Sutter zette een traditie voort en belichaamde zelf de derde generatie binnen de familie die De Eecloonaar bestuurde.
Voor Paul De Baets golden dan weer de rationele regels van een echte zakenman."

Volgens de auteur was het hoogtepunt van de krant het feit dat er elke week regionale berichtgeving in de brievenbussen in het Meetjesland viel.